سالهاست که شرکتهایی مثل کوینبیس (Coinbase) و سولانا لبز (Solana Labs) در این فکر بودهاند که چگونه یک میلیارد کاربر بعدی را وارد دنیای کریپتو کنند.
این کاربران ممکن است بهزودی از راه برسند، اما نه به شکلی که مدیران اجرایی زمانی انتظارش را داشتند. آنها افرادی بدون خدمات بانکی در کشورهای در حال توسعه یا کسانی که به دنبال راهی برای فرار از ابرتورم هستند نخواهند بود. در واقع، موج بزرگ بعدی کاربران این صنعت ممکن است اصلاً انسان نباشند — آنها ممکن است نرمافزار باشند.
ایجنتهای هوش مصنوعی (AI agents) — نرمافزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی که قادر به انجام وظایف چندمرحلهای هستند — اکنون در حال انجام تراکنش به نیابت از کاربران خود هستند. یک ایجنت برای انجام این وظایف، اغلب نیاز به خرید چیزی دارد.
غولهای کریپتو و فینتک به یک اندازه در حال شتاب بخشیدن به ساخت زیرساختها — و پول مورد نیازی — هستند که این ایجنتها استفاده خواهند کرد. کوینبیس پروتکل پرداخت x402 را برای ایجنتهای هوش مصنوعی توسعه داده است، در حالی که سرویس PayBox شرکت مونپِی (MoonPay) به ایجنتها دسترسی به کارتها و کیف پولهای کریپتوی کاربرانشان را میدهد.
شرکت رایانش ابری کلودفلر (Cloudflare) نیز با رونمایی از Cloudflare Wallets و cloudflare.pay در اوایل این ماه، در حال ورود به ساخت این زیرساختها است. این زیرساخت ایجنتهای هوش مصنوعی را قادر میسازد تا در چارچوب سقفهای تعیینشده خریدهای آنلاین انجام دهند و در عین حال به فروشندگان آنلاین اجازه میدهد هویت انسانی پشت یک ایجنت مشخص را ببینند.
اینکه ایجنتها هزینه این خدمات را با چه چیزی پرداخت خواهند کرد هنوز یک پرسش باز است و بستگی دارد از چه کسی بپرسید. به طور خلاصه، بازیگران اصلی بازار پرداختها در حال تصمیمگیری درباره این نیستند که آیا ماشینها پیشگام مرز بعدی این بخش خواهند بود یا خیر؛ آنها در حال رقابت بر سر این هستند که چه نوع پولی استفاده خواهد شد.
استیبلکوینها تاکنون قویترین جایگاه را در پرداختهایی داشتهاند که از پایه برای نرمافزارها طراحی شدهاند. کارتهای اعتباری همچنان برای خریدهای بزرگتر در فروشگاههای سنتی — جایی که خریداران انتظار دسترسی به اعتبار، بازگشت وجه و سیستمهای حل اختلاف را دارند — مستحکم باقی ماندهاند.
شرکت سیرکل (Circle)، صادرکننده استیبلکوین، در حال آزمایش ریزپرداختهای (Micropayments) USDC است، ویزا و مسترکارت در تلاشند شبکه موجود خود را برای خریدهای ایجنتها تطبیق دهند، و حتی آرتور هیز (Arthur Hayes)، همبنیانگذار بیتمکس (BitMEX)، اعلام کرده که برای کار روی یک ارز دیجیتال مخصوص اقتصاد ایجنت محور از بازنشستگی خارج میشود.
کوینبیس در اوایل سال اعلام کرد که پروتکل x402 بیش از ۱۶۵ میلیون پرداخت به ارزش مجموعاً ۵۰ میلیون دلار را پردازش کرده است.
در این فرآیند، ایجنت قیمتی را دریافت میکند، پرداخت را انجام میدهد و آنچه را که خواسته بود دریافت میکند؛ آن هم بدون ساخت حساب کاربری یا تایپ اطلاعات کارت. این کار بدون دخالت انسان انجام میشود، به جز دستور اولیهای که به ایجنت برای انجام کاری که مستلزم آن پرداخت بوده، داده شده است.
لینکلن مور (Lincoln Murr)، مدیر محصول هوش مصنوعی در کوینبیس، به کویندسک گفت تخمین میزند حدود ۹۹ درصد از این پرداختها از USDC استفاده میکنند. اگر این آمار دقیق باشد، به استیبلکوینهای پایه دلار، پیشتازی اولیهای در بخشی از بازار میدهد که استفاده از آن قابل اندازهگیری است.
خریداران عمدتاً ایجنتهای نرمافزاری نیستند که برای خرید کفش یا رزرو تعطیلات — که اغلب کاربرد ایدهآلسازیشدهای از هوش مصنوعی ایجنتمحور است — استفاده شوند. آنها اغلب ایجنتهایی هستند که در هر بار چند سنت برای دیتا، توان پردازشی یا دسترسی به یک ابزار آنلاین پرداخت میکنند.
اکثر پرداختها به رابطهای برنامهنویسی کاربردی (APIها) اختصاص مییابند؛ ارتباطاتی که به یک برنامه اجازه میدهد اطلاعات یا سرویسی را از برنامه دیگر درخواست کند.
مور گفت:
تطابق اصلی محصول با بازار (Product-market fit) در حال حاضر، پرداختهای ماشینبهماشین از سوی ایجنتها به APIها است. با توجه به سرعت این ایجنتهای هوش مصنوعی و اینکه چقدر سریع در اینترنت حرکت میکنند، ما به یک روش استاندارد برای پرداخت هزینهها توسط آنها نیاز داریم.
ارزش دلاری این فعالیتهای افشا شده همچنان کوچک باقی مانده است. پروتکل x402 در یک دوره ۳۰ روزه در ماه ژوئیه حدود ۲۴ میلیون دلار جابهجا کرده است؛ یعنی تقریباً همان حجمی که ویزا در یک دقیقه پردازش میکند.
از نظر مور، ما هنوز در «دوران نپستر / لایموایر» (Napster/LimeWire) در پرداختهای ایجنتمحور هستیم و پذیرش این فناوری را با روزهای اولیه اینترنت مقایسه میکند.
مور افزود:
این ایجنتها در حال راهاندازی هستند و هیچ مدل اقتصادی شفافی برای نحوه کارکرد این مصرف جدید محتوا وجود ندارد. اگر به ایجنتها به عنوان تکامل اپلیکیشنها نگاه کنیم، ما در عصر اپلیکیشنهای اسکنر کد QR / چراغقوه هستیم. مردم در حال آزمون و خطا هستند و ما میدانیم که این آینده است، اما هنوز در حال کشف سازوکار دقیق آن هستیم.
با این حال، ساختار بازار نشان میدهد که چرا شرکتهای پرداخت در حال توجه به این موضوع هستند. یک ایجنت نرمافزاری میتواند در هنگام تکمیل یک وظیفه واحد، از دهها سرویس خرید کند و مجموعهای از اشتراکها را با جریانی از خریدهای ریز و کوچک جایگزین نماید.
چگونه یک ماشین به ماشین دیگر پرداخت میکند؟
برای درک بهتر نحوه کارکرد پرداختهای ایجنتمحور، پروتکل x402 کوینبیس را به عنوان مثال در نظر بگیرید. این پروتکل در اصل یک دیوار پرداخت (Paywall) برای نرمافزار است. وقتی ایجنتی درخواست دیتا یا سرویسی را میدهد، فروشنده با یک قیمت و دادههای پرداخت پاسخ میدهد.
ایجنت پرداخت را انجام میدهد و به محض تایید پرداخت، نتایج آزاد میشوند. نام این پروتکل از کد وضعیت ۴۰۲ در پروتکل HTTP با عنوان “Payment Required” گرفته شده است؛ کدی که دههها پیش در وب تعبیه شد اما به ندرت استفاده گردید. کوینبیس آن را به استانداردی تبدیل کرد که به سرویسهای آنلاین اجازه میدهد درخواست پرداخت را به شکلی ارائه دهند که نرمافزار بتواند آن را درک کرده و بر اساس آن عمل کند.
پیامد چنین راهحلی، زیرو رو کردن اقتصاد دیجیتال است. در حالی که در حال حاضر اشتراکها شکل معمول خدمات هستند، ایجنتها در عوض میتوانند بر اساس نیاز لحظهای پرداخت کنند. به عنوان مثال، یک انسان احتمالاً تمایلی ندارد به ازای هر بخش کوچک از دیتا چند سنت — یا کسر کوچکی از آن — بپردازد، اما یک ایجنت هوش مصنوعی در برابر این نوع اصطکاکها مقاومتر است.
بهروزرسانی ماه آوریل کوینبیس از زیستبوم x402 بیش از ۴۸۰,۰۰۰ ایجنت را ثبت کرده است. حجم پرداختها و تعداد تراکنشهای افشا شده نشاندهنده میانگین تراکنش حدود ۳۰ سنتی است. داشبورد آرتِمیس (Artemis) نشان میدهد که سهم اصلی این تراکنشها روی شبکهی بیس (Base)، بلاکچین لایه دوم کوینبیس انجام میشود.
مور تخمین زد که ۲۵ تا ۳۰ درصد تراکنشها ممکن است توسط کاربرانی ایجاد شده باشند که سعی داشتند در جدولهای ردهبندی عمومی بالا بروند، نه اینکه واقعاً خدماتی را که نیاز داشتند خریداری کنند.
چرا استیبلکوینها؟
این خریدهای روزهای اولیه، با نقاط قوت کریپتو همخوانی دارند. آنها جهانی، آنلاین و اغلب بسیار کوچکتر از هزینههای جانبی مربوط به پرداخت کارتی هستند.
مور هزینه پذیرش کارت را ۲ تا ۴ درصد برآورد کرد. وقتی چیزی که فروخته میشود کمتر از یک دلار قیمت دارد، این مدل اقتصادی ناهماهنگ میشود، بهویژه زمانی که هزینههای ثابت پردازش وارد معادله میشوند.
استیبلکوینها همچنین میتوانند در تمام طول شبانهروز جابهجا شوند و یک فروشنده یا شرکت پرداخت میتواند کارمزد بلاکچین را پوشش دهد؛ این یعنی ایجنت لزوماً نیازی به نگهداری یک رمزارز دیگر فقط برای پرداخت هزینه تراکنش ندارد.
استفانی کوهن (Stephanie Cohen)، مدیر ارشد استراتژی کلودفلر به کویندسک گفت:
استیبلکوینها بهویژه برای انواع تراکنشهایی مناسب هستند که انتظار داریم ایجنتهای هوش مصنوعی در ابتدا انجام دهند؛ یعنی عمدتاً تعداد زیادی پرداختهای بسیار کوچک و با فراوانی بالا برای چیزهایی مانند فراخوانی APIها، دادهها، استنتاج و محتوا.
کلودفلر در حال طراحی محصول کیف پول (Wallets) خود است تا بیشتر شبیه یک کارت شرکتی عمل کند تا یک کیف پول کریپتوی بدون محدودیت. یک اپراتور پول را به کیف پول اصلی واریز میکند، سهمیه کوچکتری به ایجنت میدهد و قوانین مشخصی حول بودجه، فروشندگان تاییدشده و حداکثر اندازه خرید تعیین میکند.
کوهن گفت:
این چارچوبهای حمایتی دقیقاً همان چیزی هستند که آن خودمختاری را امکانپذیر میسازند.
در درون این محدودیتها، ایجنت میتواند بدون اینکه از مالکش بخواهد هر تراکنش را تایید کند، خرج کند.
کوهن همچنین گفت خریدهای کوچک مختلف را میتوان قبل از ثبت پرداخت ترکیبی روی بلاکچین، دستهبندی (Group) کرد. دستهبندی، کارمزدها را کاهش میدهد و میتواند با سیستم امانتداری (Escrow) همراه شود؛ سیستمی که پول را تا زمانی که فروشنده آنچه را ایجنت خریده تحویل دهد، قفل نگه میدارد.
درگاه درآمدزایی (Monetization Gateway) برنامهریزی شده آن به وبسایتها اجازه میدهد تا به جای الزام به اشتراک، برای یک صفحه فردی، مجموعه داده یا ابزار آنلاین هزینه دریافت کنند.
این سیستم هنوز به طور کامل فعال نشده است. کاربران میتوانند از طریق cloudflare.pay یک هویت ثبت کنند، اما کوهن گفت تامین مالی، برداشتها و کیفپولها برای ایجنتها «در ماههای آینده انتظار میرود.» درگاه درآمدزایی معرفی شده اما هنوز به طور گسترده منتشر نشده است.
سیرکل در حال آزمایش مدل مشابهی با USDC است. محصول ریزپرداختهای آن (Nanopayments) خریدهای کوچک را به سرعت تایید کرده و سپس ارزش ترکیبی آنها را بعداً روی بلاکچین ثبت میکند.
مونپِی با ارائه PayBox که در ۲۹ ژوئیه راهاندازی شد، این ایده را به ایجنتهای مرتبط با مصرفکننده نزدیکتر میکند؛ بدون اینکه خود را به یک مسیر پرداخت واحد محدود کند. این سرویس به کلود (Claude) یا چتجیپتی متصل میشود و دسترسی به کارتها و کیف پولهای کریپتو را ذخیره میکند.
کاربران میتوانند هر خرید را با یک کلید عبور (Passkey) تایید کنند یا به ایجنت اجازه دهند در حدود تعیینشده خرج کند. سرویس PayBox برای خدمات آنلاین از x402 و برای پرداختهای کارتی از سیستم ویزا استفاده میکند که به یک ایجنت اجازه میدهد رزروها، سفرها و خریدها را در کنار تراکنشهای کریپتو مدیریت کند.
مونپِی میگوید هیچ ایجنت واحد یا سیستم هکشدهای همه چیزهای لازم برای انتقال پول را نگهداری نمیکند. این شرکت آمار پذیرش یا سهم پرداختهای انجامشده با کارت در برابر استیبلکوینها را افشا نکرده است.
کارتهای اعتباری از گردونه رقابت خارج نشدهاند!
اگرچه ممکن است استیبلکوینها انتخاب بداههای برای پرداختهای ایجنتمحور به نظر برسند، اما شبکههای کارتی به همین راحتی تسلیم نمیشوند.
رویکرد مسترکارت از یک کوپن دیجیتال خرجکردن استفاده میکند که در آن مالک تعریف میکند ایجنت چه چیزی میتواند بخرد و چقدر میتواند خرج کند. فروشنده این قوانین را بررسی کرده، سرویس را ارائه میدهد و بعداً ادعای دریافت پرداخت میکند.
مسترکارت این محصول را Agent Pay for Machines و اعتبارنامهها را Verifiable Vouchers نامیده است. بستهبندی کوپنها با هم به سیستم اجازه میدهد تا از ارسال هر تراکنش کوچک از طریق فرآیند کامل پرداخت کارتی جلوگیری کند.
ساپان ماندلوی (Sapan Mandloi)، معاون ارشد توکنسازی و خدمات تسویه مسترکارت، به کویندسک گفت:
اجرا میتواند به صورت مداوم و آنی رخ دهد، در حالی که تسویه حساب از مدل دستهای (Batched) کارآمدتری پیروی میکند.
فروشنده میتواند وجه را به صورت ارز فیات یا یک استیبلکوین پذیرفتهشده دریافت کند؛ یعنی خریدار و فروشنده نیازی به استفاده از یک نوع پول یکسان ندارند. از دیدگاه ایجنت، صرفاً یک قیمت و یک حد مجاز خرج کردن وجود دارد.
ماندلوی گفت:
دیدگاه ما این است که تجارت ایجنتمحور یک محیط چندمسیری خواهد بود. ما استیبلکوینها را مکمل سیستمهای پرداخت موجود میبینیم، نه جایگزینی برای آنها.
کارتها یک مزیت بزرگ روی میز میآورند، زیرا همین حالا در میلیونها کسبوکار کار میکنند و یک روش پرداخت به طور گسترده استفادهشده هستند.
ماندلوی گفت:
کارتها بسیار ارزشمند باقی میمانند زیرا دسترسی به شبکههای پذیرش موجود، اعتبار، مدیریت اختلاف و تجربیات کاربری آشنا را فراهم میکنند.
مسترکارت قصد دارد به هر ایجنت یک هویت بدهد، آنچه را که مالکش به آن گفته انجام دهد ثبت کند و قبل از اینکه نرمافزار شروع به خرج کردن کند، یک بودجه تنظیم نماید.
ماندلوی افزود:
این امر مدل را از تایید هر تراکنش فردی به تایید مرزهای عملیاتی که ایجنت میتواند در آن اقدام کند تغییر میدهد. سپس ایجنت آزاد است تا تراکنشها را در آن محدوده از پیش تعریفشده اجرا کند.
محصول مسترکارت در مرحله ابتداییتری نسبت به x402 قرار دارد. این شرکت یک برنامه دسترسی زودهنگام (Early Access Program) باز کرده اما آمار تراکنش یا پذیرش ارائه نداده است. ماندلوی گفت تمرکز فعلی روی اعتبارسنجی سناریوهای استفاده و آزمایش قابلیتها به همراه شرکای زیستبوم است.
در همین حال، بانکها در حال آزمایش همین مفهوم روی مسیرهای پرداخت موجود هستند.
در ماه فوریه، بانک DBS و ویزا ایجنتی را به نمایش گذاشتند که با کارتهای اعتباری و نقدی DBS/POSB غذا و نوشیدنی میخرید. آنانیا سن (Ananya Sen)، مدیر منطقهای محصولات مصرفی گروه DBS گفت این آزمایش نشان داد پرداختهای هدایتشده توسط ایجنت میتوانند «به صورت ایمن و مطمئن در مقیاس بزرگ» مستقر شوند.
بانک DBS و ویزا اکنون در حال بررسی خریدهای آنلاین و رزروهای سفر هستند.
این خریدها متفاوت از یک فراخوانی ۳۰ سنتی API به نظر میرسند. آنها بزرگتر هستند، در فروشگاههایی رخ میدهند که از قبل کارتها را میپذیرند و با سیستمهای تثبیتشده برای بازگشت وجه و حل اختلاف همراه هستند.
وقتی ایجنت دچار اشتباه میشود!
انتقال پول تنها بخشی از مسئله است. یک ایجنت میتواند یک دستور را اشتباه متوجه شود، سرویس نادرستی را انتخاب کند یا از یک دستور مخرب پیروی کند؛ حتی زمانی که خود پرداخت دقیقاً طبق طراحی انجام شده باشد.
این امر باعث میشود کنترل روی نرمافزار حداقل به اندازه مسیری که پول را منتقل میکند اهمیت داشته باشد.
شرکتهای کوینبیس، کلودفلر، مسترکارت، مونپِی و شرکت کیف پول ترنکی (Turnkey) در حال همگرایی روی یک خط دفاعی اولیه هستند: محدود کردن ایجنت قبل از اینکه دست به اقدام بزند.
سیستمهای آنها از ترکیب موجودیهای محدودشده، فروشندگان تاییدشده، سقف تراکنشها و تایید انسانی برای اقدامات حساس استفاده میکنند.
برایس فرگوسن (Bryce Ferguson)، همبنیانگذار و مدیرعامل ترنکی به کویندسک گفت: «به ایجنتها باید مجوزهای محدودشدهای روی کیف پول داده شود تا از خسارات جلوگیری شود.»
او افزود:
تقریباً میتوانید به این موضوع مانند یک ماشین خودران نگاه کنید. در روزهای اولیه، ماشینهای خودران به کسی نیاز داشتند که دستش روی فرمان باشد تا مطمئن شوند هیچ خطایی رخ نمیدهد. در حال حاضر، ما در آن فاز برای ایجنتها هستیم و این موضوع به مرور زمان تکامل خواهد یافت؛ جایی که میتوانیم به ایجنتها اعتماد کنیم تا دامنه و مجوزهای بیشتری برای انجام اقدامات بدون نیاز به انسان در فرآیند داشته باشند.
او همچنین خط متمایزی بین بازارهای ساختهشده برای نرمافزار و اقتصاد عادی مصرفکننده کشید.
فرگوسن گفت:
ایجنتهای خودمختار اکیداً نیازی به کیف پولهای کریپتو ندارند. آنها میتوانند از کارتهای اعتباری و اطلاعات بانکی استفاده کنند، اما این احتمالاً برای خریدهای سنتی مانند یک جفت کفش یا خواربار خواهد بود.
او افزود:
کریپتو در نهایت مسیر بسیار بهتری برای خرید یک فراخوانی API واحد یا یک بخش از داده است.
اندازه تراکنش همچنین میزان حفاظتِ اقتصادی را تغییر میدهد. کوهن از کلودفلر گفت:
برای ریزپرداختها، کاهش کلاهبرداری اغلب میتواند بیشتر از خودِ ارزش کلاهبرداری هزینه داشته باشد.
برای پرداختی به ارزش چند سنت، اعتبار یک فروشنده ممکن است بیشتر از یک فرآیند کامل حل اختلاف اهمیت داشته باشد. برای پرداختی به ارزش صدها یا هزاران دلار، این موازنه تغییر میکند.
او گفت:
برای پرداختهای بزرگتر، با توجه به کلاهبرداری و سایر حفاظتها، مسیرهای کارتی همچنان گزینهی مناسبتری باقی میمانند.
مور از کوینبیس گفت خطاهای ایجنت بخشی از دلیلی است که x402 در حال حاضر روی ریزتراکنشها تمرکز دارد.
مور گفت:
اگر ایجنت من اشتباه کند و ۱۰ سنت را هدر دهد، من سر آن دادگاهی نخواهم شد. با این حال، همانطور که به سمت خریدهای بزرگتر حرکت میکنیم، میخواهیم پشتیبانی از امانتداری (Escrow) و بازگشت وجه را اضافه کنیم.
اگرچه پذیرش خسارت ۱۰ سنتی آسانتر است، اما اشتباهات هنگام رزرو سفر یا انجام خریدهای بزرگ ممکن است پیچیدهتر باشد و نیازمند راهکار جبران برای پرداختکننده خواهد بود. شرکتهای کریپتو به این حفاظتها چشم دوختهاند.
مستندات توسعهدهندگان کوینبیس بخشهای پرداختی را توصیف میکند که در آن خریدار، USDC را قبل از برداشت فروشنده تایید میکند و پرداختهای کاملشده نیز میتوانند به طور جزئی یا کامل مسترد شوند.
کلودفلر به امانتداری، هویت و امتیازدهی فروشندگان اشاره میکند، در حالی که ترنکی میگوید ایجنتها در نهایت به اثبات فنی نیاز خواهند داشت که نشان دهد یک سرویس دیجیتال کاری را که برای آن پول دریافت کرده انجام داده است.
آن سیستمها میتوانند اثبات کنند چه کسی به یک ایجنت اعتبار داده، چقدر اجازه خرج داشته و آیا فروشنده چیزی تحویل داده است یا خیر. با این حال، آنها نمیتوانند اثبات کنند که آیا ایجنت منظور مالکش را متوجه شده است یا خیر.
اینکه چه کسی مسئولیت را بر عهده میگیرد وقتی ماشین از قوانین پیروی میکند اما همچنان خرید اشتباهی انجام میدهد، هنوز حل نشده باقی مانده است.
پیشتازی اولیه
استیبلکوینها همین حالا یک پیشتازی اولیه در مسابقه پرداختهای ایجنتمحور دارند، و این پیشتازی میتواند رشد کند اگر خدمات دیجیتال به جای اشتراکهای ماهانه، شروع به دریافت هزینه به ازای هر درخواست کنند. یک ایجنت میتواند در هنگام تکمیل یک وظیفه واحد، دهها پرداخت به تامینکنندگان داده، مدلهای هوش مصنوعی و خدمات رایانشی انجام دهد.
در حال حاضر، این بازار بسیار عقبتر از تهاجمیترین پیشبینیهای خود باقی مانده است. کیف پولهای کلودفلر هنوز در حال توسعه هستند. راهحل مسترکارت در دسترسی زودهنگام قرار دارد و ترنکی میگوید فعالیتها هنوز به مقیاس بالایی نرسیده است. مونپِی آمار استفاده را منتشر نکرده است و بخش قابل توجهی از تعداد تراکنشهای کوینبیس نیز ممکن است بازتابی از آزمایشها و پاداشهای جدول ردهبندی باشد.
یک مانع اساسی دیگر در سپردن پول به دست یک ایجنت در وهله اول وجود دارد.
مور گفت:
راهاندازی و تنظیم کیف پول هنوز یک نقطه درد بسیار بزرگ است.
بازار آینده برای پرداختهای ایجنتمحور احتمالاً از چند روش استفاده خواهد کرد. یک ایجنت ممکن است یک قیمت و یک مجموعه از قوانین خرج کردن را ببیند که خریدار با کارت، حساب بانکی یا استیبلکوین پرداخت میکند و فروشنده انتخاب میکند که چگونه پول را دریافت کند.
با این حال، استیبلکوینها تناسبی بیش از یک فرضیه نظری دارند. آنها دارای میزان استفاده قابل اندازهگیری و سهم بزرگی از یک شبکه اولیه ساختهشده برای نرمافزار هستند.
کریپتو نیازی ندارد جایگزین کارتها در همه جا شود تا به روش پرداخت پیشفرض برای ماشینها تبدیل گردد؛ فقط کافی است اصطکاک را برای کاربران کاهش دهد تا در وهله اول ایجنتهای خود را راهاندازی کنند.
مور افزود:
برای بدون اصطکاک کردن آن، ما در حال فعالسازی راهنماهای راهاندازی یکپارچه هستیم. در نهایت، شما باید بتوانید فقط به ایجنت خود بگوید: “یک کیف پول ایجنتمحور کوینبیس برای من بساز”، و آن به اینترنت میرود، کیف پول را دانلود میکند و از شما میخواهد از طریق ایمیل وارد شوید و آن را با کریپتو شارژ کنید.
سختترین بخش همچنان تامین مالی ایجنت است. مور افزود کوینبیس در صدد حل آن با یک راهحل آشنا است: مسیرهای ورود فیات (Fiat onramps).
منبع: Coindesk
