اینکه چه کسی ۱.۱ میلیون بیت کوین ساتوشی ناکاموتو را تصاحب می‌کند – و البته میلیون‌ها بیت‌کوین دیگری که در صورت قدرتمند شدن کامپیوترهای کوانتومی برای شکستن امنیت آن‌ها در معرض خطر قرار می‌گیرند – مدت‌هاست که موضوع بحث‌های داغ بوده است.
کریستوفر اسمیت، مدیرعامل بلاک‌چین لایه-۱ و مقاوم در برابر کوانتوم Quantus، معتقد است هر کسی که اولین بار به این فناوری دست یابد، می‌تواند این توکن‌های میلیارد دلاری را تصاحب کند؛ آن هم احتمالاً با حمایت دولت‌ها!
اسمیت گفت:
محتمل‌ترین سناریو این است که هر کس اولین کامپیوتر کوانتومی مرتبط از نظر رمزنگاری (CRQC) را بسازد، آن‌ها را خواهد گرفت؛ احتمالاً با چراغ سبز و رضایت حکومت کشوری که در آن حضور دارد. امیدواریم حکومتی باشد که به بیت کوین علاقه داشته باشد!
هشدار این پژوهشگر امنیت و مهندس پروتکل در حالی مطرح می‌شود که روز پنجشنبه ۹ شرکت فعال در حوزه کریپتو از تشکیل «اتحاد کوانتومی» (Quantum Alliance) برای توسعه استانداردهای امنیتی مشترک در شبکه‌های بیت‌کوین، اتریوم و سایر بلاک‌چین‌ها خبر دادند.
نگرانی اصلی این است که کامپیوترهای کوانتومی آینده بتوانند با مهندسی معکوس کلید عمومیِ یک کیف‌پول، کلید خصوصی و محرمانه آن را کشف کنند و به مهاجمان اجازه سرقت دارایی‌ها را بدهند. این اتحاد برآورد می‌کند که کلید عمومیِ ۶.۴ میلیون بیت کوین (معادل ۳۰.۲ درصد از کل عرضه) هم‌اکنون در دسترس و افشا شده است. البته این نهاد تصریح کرد که این سکه‌ها امروزه قابل سرقت نیستند، زیرا هیچ کامپیوتر کوانتومیِ موجودی هنوز به اندازه کافی قدرتمند نیست.
اولین سوالی که امروزه بسیار مطرح می‌شود این است که کامپیوترهای کوانتومی دقیقاً چه زمانی به یک تهدید واقعی برای بیت‌کوین تبدیل می‌شوند؟ برین بنت، مدیر ارشد درآمد در شرکت The Vault پاسخ داد:
هیچ‌کس تاریخ دقیق را نمی‌داند، اما تخمین‌ها مدام در حال کاهش هستند و این خطری است که از همین حالا می‌توانیم برای آن برنامه‌ریزی کنیم. سوال اصلی برای نگهدارندگان دارایی (Custodians) این نیست که آیا آن روز سال ۲۰۲۸ است یا ۲۰۳۵؛ بلکه این است که اگر زودتر فرا برسد، آیا می‌توان در زمان مناسب انتقال را انجام داد یا خیر.
ریچارد کاربک، مدیر ارشد فناوری Postquant Labs، با این نظر مخالف بود و گفت معتقد است سال ۲۰۲۸ تاریخی واقعی برای ساخت ماشینی است که بتواند رمزنگاری امروز را بشکند.
تحقیقات اخیر تخمین‌های مربوط به قدرت پردازشی لازم برای حمله به بیت‌کوین و اتریوم را کاهش داده است. با این حال، هیچ ماشین موجودی توانایی شکستن رمزنگاری آن‌ها را ندارد و پیش‌بینی‌ها درباره زمان ظهور چنین دستگاهی همچنان محل اختلاف است.
احتمال سرقت این توکن‌های بیت‌کوین، سوال دشوار دیگری را مطرح می‌کند: آیا توسعه‌دهندگان باید دارایی‌های آسیب‌پذیر (مانند ذخایر بیت‌کوین) را قبل از دسترسی کامپیوترهای کوانتومی به آن‌ها مسدود و فریز کنند؟ کاربک می‌گوید ترجیح می‌دهد این دارایی‌ها جابه‌جا شوند تا اینکه مسدود شوند، اما بنت مشکل دیگری را می‌بیند.
بنت گفت:
هیچ‌کس صاحب و مسئول این مسئله نیست و مشکل دقیقاً همین‌جاست. یک نهاد نگهدارنده از دارایی‌های مشتریان خود محافظت می‌کند، نه دارایی‌های رهاشده. مسدود کردن سکه‌ها یک تصمیم حاکمیتی برای کل شبکه بیت‌کوین است، نه فقط صنعت کریپتو.
او افزود:
هرگونه مسدودسازی، معامله کردن خطر کوانتوم در ازای ایجاد یک سابقه (بدعت) در زمینه حقوق مالکیت و بی‌طرفی شبکه است.
این بحث مدتی است که جریان دارد. چانگ‌پنگ ژائو، موسس بایننس، پیشنهاد کرده بود که اگر با پیشرفت فناوری کوانتوم، ۱.۱ میلیون بیت‌کوینِ برآوردیِ ساتوشی همچنان دست‌نخورده باقی ماند، مسدود شوند. جیمزسون لوپ، توسعه‌دهنده بیت‌کوین نیز محدودیت‌هایی را برای سکه‌های آسیب‌پذیر پیشنهاد کرده تا از سرقت‌های آینده جلوگیری شود. اما منتقدان استدلال می‌کنند که مسدود کردن بیت‌کوینِ افراد، برخلاف این وعده اصلی است که هیچ‌کس نمی‌تواند دارایی شما را مصادره کند.
مقاوم‌سازی بیت‌کوین در برابر کوانتوم به معنای جایگزینی امضاهای دیجیتالی است که برای تایید تراکنش‌ها استفاده می‌شوند. این کار نیازمند توافق بین توسعه‌دهندگان، استخراج‌کنندگان (ماینرها)، ارائه‌دهندگان کیف‌پول، صرافی‌ها و کاربران است.
بنت درباره هزینه این کار گفت:
هیچ‌کس یک عدد معتبر و دقیق ندارد و هرکس عددی ارائه می‌دهد در حال حدس زدن است. هزینه واقعی، خودِ علم رمزنگاری نیست؛ بلکه هماهنگ کردن کیف‌پول‌ها، صرافی‌ها، نهادهای نگهدارنده و توسعه‌دهندگان پروتکل است.
امضاهای جایگزین همچنین می‌توانند فضای بیشتری را روی بلاک‌چین اشغال کنند که ممکن است کارمزدها را افزایش دهد یا تعداد تراکنش‌های قابل پردازش بیت‌کوین را کاهش دهد. محققان از هم‌اکنون در حال کار روی روش‌هایی برای محدود کردن این اثرات هستند.
«اتحاد کوانتومی» که اعضای آن شامل Hacken، بنیاد میدنایتِ چارلز هاسکینسون، Quantus و Postquant Labs می‌شود، قصد دارد تست‌های امنیتی و راهنماهای مشترکی را برای انتقال شبکه‌های موجود به سیستم‌های مقاوم در برابر کوانتوم منتشر کند.
کاربک همچنین پیشنهاد داده که سکه‌های آسیب‌پذیر در یک تراست (صندوق امانی) قرار گیرند تا مالکانی که می‌توانند مالکیت خود را اثبات کنند، امکان بازیابی دارایی‌هایشان را داشته باشند. برای دارندگان بیت‌کوین، سوال حل‌نشده این است که آیا این شبکه می‌تواند از پول آن‌ها محافظت کند، بدون اینکه قوانینی را که در وهله اول این ارز دیجیتال برتر را تا این حد جذاب کرده بود، تغییر دهد؟
منبع: Coindesk
