در ماه‌های اخیر، زیرساخت بیت کوین دستخوش یک رشته حوادث امنیتی بزرگ شده است که نگرانی‌هایی را در مورد این موضوع ایجاد کرده که هوش مصنوعی ممکن است کشف باگ‌های مدفون در عمق نرم‌افزارهای مالی را به‌طرز چشمگیری ارزان‌تر کند.
مهاجمان اخیراً حدود ۱۱۴ میلیون دلار بیت کوین (BTC) از کیف‌پول‌های کلدکارت (Coldcard) خارج کرده‌اند، در حالی‌که توسعه‌دهندگان کور لایتنینگ (Core Lightning) پس از آنکه گزارش‌های امنیتی تولیدشده توسط هوش مصنوعی، آسیب‌پذیری‌های واقعی را کشف کردند، حالت اضطراری اعلام نمودند. به‌تازگی نیز هکرهای کلاه‌سفید از شبکه لیکوئید (Liquid Network) بلک‌استریم سوءاستفاده کرده و حدود ۴۰۰۰ بیت‌کوین (۳۱۷ میلیون دلار) برداشت کردند و پس از رفع آسیب‌پذیری، ۳۴۰۰ بیت‌کوین را بازگرداندند.
این آسیب‌پذیری‌ها تناقضی در طراحی بیت‌کوین را آشکار می‌سازند. در حالی که لایه اصلی بیت کوین عمداً ساده طراحی شده تا ریسک را به حداقل برساند، تلاش برای ایجاد کاربرد و سرعت بیشتر از طریق قراردادهای هوشمند و لایه‌های مقیاس‌پذیری خارج از زنجیره، کدهایی پیچیده‌تر و به‌طور بالقوه آسیب‌پذیرتر را به وجود آورده است.
علاوه بر این، این حوادث در شرایطی رخ می‌دهند که هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای برای شکار آسیب‌پذیری‌ها در مقیاس گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ماه اوت، گروهی متشکل از ۱۶ توسعه‌دهنده بیت‌کوین از مدل‌های هوش مصنوعی برای بررسی ۳۹۰ پروژه بیت‌کوینی استفاده کردند که نزدیک به ۵۰۰۰ یافته، از جمله ۸۵ مورد که در ابتدا بحرانی ارزیابی شدند، تولید کرد.
گریگوری در پیامی در اکانت تلگرامش گفت:
در مقطعی باید بپذیریم. هوش مصنوعی در حال یافتن باگ‌هایی است که هیچ انسانی نمی‌تواند پیدا کند!
گریگوری، یک توسعه‌دهنده اپلیکیشن‌های بیت کوین، پیشتر در مریل لینچ و جی‌پی مورگان کار کرده بود و بعداً به همراهی دیگران، شرکت کامرس‌بلاک (CommerceBlock) را بنیان‌گذاری کرد و مدیرعامل آن شد، جایی که در توسعه پروتکل‌های بیت‌کوین از جمله مین‌استی (MainStay) و پیاده‌سازی استیت‌چین (statechain) پشت مرکوری والت (Mercury Wallet) و مرکوری لیر (Mercury Layer) کمک کرد.
خود مرکوری لیر دیگر وجود ندارد، اما کد منبع‌باز آن همچنان در گیت‌هاب باقی مانده است. گریگوری گفت که هوش مصنوعی به‌طور بنیادین معنای آن را برای نرم‌افزارهای مالی قدیمی تغییر می‌دهد.
او گفت:
اگر یک مدل بتواند باگی را در یک نرم‌افزار مالی C از سال ۲۰۰۶ بیدار کند، احتمالاً می‌تواند یک مخزن استیت‌چین را که تغییری نکرده است، بخواند.
گریگوری این پرسش را مطرح کرد که آیا ممکن است باگ‌های نادیده‌گرفته‌شده‌ای در کد قدیمی مرکوری وجود داشته باشد، از جمله در زمینه حذف کلیدهای اشتراکی، بررسی‌های انتقال سمت کلاینت، تراکنش‌های پشتیبان و مکانیسم قفل‌زمان کاهش‌یابنده (shrinking locktime) آن.
گریگوری گفت:
این پارادایم جدید است. کد استفاده‌نشده از لحظه‌ای که هزینه خواندن آن به صفر رسید، دیگر استفاده‌نشده نیست.
منبع: Coindesk
